Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła. (Mt 4,1)
Temat: Asceza w Duchu Świętym. Pustynia, która prowadzi do życia.
Środa 18 lutego 2026 odbędzie się kolejne spotkanie otwarte Mężczyzn Świętego Józefa w Krakowie. Naszym gościem będzie Grzegorz Mazanek. Podzieli się z nami tematem: “Asceza w Duchu Świętym. Pustynia, która prowadzi do życia.”
Bądźcie z nami w środę 18 lutego 2026 w kościele w Podgórzu i na łączach internetowych przez stronę mezczyzni.net
Gość specjalny: Grzegorz Mazanek
Zapraszamy Cię na wyjątkowe spotkanie:
„Asceza w Duchu Świętym. Pustynia, która prowadzi do życia.”
W Środę Popielcową Ewangelia prowadzi nas na pustynię.
To Duch Święty wyprowadził Jezusa, by w ciszy, poście i próbie umocniła się Jego relacja z Ojcem.
Wielki Post nie jest czasem duchowego wysiłku dla samego wysiłku.
To zaproszenie, by pozwolić Duchowi Świętemu uporządkować nasze życie, oczyścić pragnienia i przywrócić wolność serca.
Zapraszamy na spotkanie, które będzie wprowadzeniem w Wielki Post przeżywany nie z lęku ani obowiązku, lecz z prowadzenia Ducha.
Asceza w Duchu Świętym – pustynia, która prowadzi do życia.
Ewangelia Środy Popielcowej prowadzi nas na pustynię. To nie przypadek, że właśnie tam rozpoczyna się droga Jezusa ku publicznej misji. Pismo Święte mówi wyraźnie: to Duch Święty wyprowadził Jezusa na pustynię, gdzie przez post, ciszę i próbę objawiła się głębia Jego synowskiej relacji z Ojcem. Pustynia nie była ucieczką od świata ani czasem duchowego heroizmu, lecz przestrzenią formacji, w której zostało odsłonięte to, co naprawdę podtrzymuje życie.
W tym świetle asceza nie jawi się jako zbiór praktyk ani jako duchowy trening oparty wyłącznie na sile woli. Asceza w Duchu Świętym rodzi się z prowadzenia, a nie z przymusu. Jest odpowiedzią na zaproszenie Ducha, który stopniowo porządkuje pragnienia, uwalnia od tego, co zniewala, i uczy życia nie „według ciała”, lecz według Ducha. Nie chodzi w niej o walkę z ciałem, ale o przywrócenie właściwego porządku serca, w którym Bóg znów staje się pierwszym i jedynym oparciem.
Opis kuszeń Jezusa na pustyni pokazuje trzy fałszywe drogi duchowości: używanie darów dla siebie, wystawianie Boga na próbę oraz szukanie skuteczności bez posłuszeństwa Ojcu. Odpowiedzi Jezusa nie są aktem nadludzkiej siły, lecz wyrazem głębokiego zakorzenienia w Słowie i całkowitego zaufania Ojcu. To właśnie tu objawia się istota ascezy w Duchu Świętym – nie jako napięcie i wysiłek, ale jako wolność płynąca z relacji.
Wielki Post, przeżywany w tej perspektywie, przestaje być czasem liczenia wyrzeczeń, a staje się drogą oczyszczenia spojrzenia, pragnień i motywacji. Post, modlitwa i jałmużna nie są celem samym w sobie, lecz narzędziami, które pomagają zrobić przestrzeń dla działania Ducha. Asceza staje się wtedy drogą do życia, a nie ciężarem, który trzeba unieść.
Spotkanie w Środę Popielcową będzie zaproszeniem do takiego właśnie wejścia w Wielki Post – nie z lęku ani obowiązku, ale z pragnienia, by pozwolić Duchowi Świętemu poprowadzić nas przez pustynię ku większej wolności, dojrzałości i wewnętrznej jedności. To propozycja drogi, która nie oddziela duchowości od codzienności, lecz uczy, jak żyć Ewangelią w prawdzie i prostocie serca.
