Patrząc dziś na zdjęcia i nagrania z naszego wyjazdu do Zambii, trudno nie dostrzec, jak niezwykle Pan Bóg prowadził całą tę historię.
Wszystko zaczęło się podczas jednego ze spotkań Mężczyzn Świętego Józefa, gdy Robert, nasz kolega, po raz pierwszy wspomniał o ks. Eugeniuszu – salezjaninie, który od ponad 30 lat posługuje na misjach w Zambii.
W naszych sercach zrodziła się wtedy cicha myśl: „A może moglibyśmy pomóc?”. Nie przypuszczaliśmy jeszcze, że stanie się ona początkiem czegoś znacznie większego.
Z czasem nasza relacja ze wspólnotą, którą opiekuje się ks. Eugeniusz, zaczęła się pogłębiać. Dzieliliśmy się z nimi tym, czym obdarza nas Pan, a oni odwdzięczali się modlitwą. Coraz wyraźniej dostrzegaliśmy, że nie jest to wyłącznie nasza inicjatywa, lecz przede wszystkim Boże prowadzenie.
We wrześniu 2024 roku mieliśmy okazję gościć ks. Eugeniusza w Glasgow. Opowiedział nam o swojej posłudze oraz o tym, jak nasze wsparcie pomaga siostrom i braciom w Zambii. Dzielił się również historiami ludzi, którym na co dzień towarzyszy duchowo. Podczas jednej z rozmów wspomniał, że byłoby wspaniale, gdybyśmy odwiedzili go osobiście i na własne oczy zobaczyli życie tamtejszej wspólnoty oraz owoce naszego wsparcia.
Myśl o wyjeździe dojrzewała stopniowo, aż w końcu stała się rzeczywistością. W lutym tego roku ośmiu członków Mężczyzn Świętego Józefa ze Szkocji wraz ze swoim opiekunem duchowym, ks. Leszkiem, odwiedziło ks. Eugeniusza i jego wspólnotę.
Podczas pobytu odwiedziliśmy dwa miejsca: Chingolę, położoną na północy Zambii przy granicy z Demokratyczną Republiką Konga, gdzie obecnie posługuje ks. Eugeniusz, oraz Lusakę – stolicę kraju, w której pracował wcześniej.
W Chingoli salezjanie prowadzą szkołę średnią, technikum, pre-nowicjat oraz ośrodek wspierający dzieci ulicy i rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji. Spotykaliśmy się tam z młodzieżą, wspólnie modliliśmy się, rozmawialiśmy i po prostu byliśmy razem.
Szczególnym doświadczeniem była codzienna modlitwa różańcowa oraz Eucharystia z pre-nowicjuszami – młodymi ludźmi rozeznającymi swoje powołanie. Ich wiara, zaangażowanie i otwartość były dla nas świadectwem, które umacniało również naszą wiarę.
Każdy dzień kończyliśmy Litanią do św. Józefa, dziękując za otrzymane łaski i powierzając Bogu naszych bliskich oraz wszystkich, których spotkaliśmy podczas tej misji.
Podczas pobytu w Chingoli uczestniczyliśmy również w cotygodniowej akcji charytatywnej dla dzieci ulicy, organizowanej w każdą sobotę. To wyjątkowe wydarzenie, podczas którego bezdomne dzieci oraz dzieci z najuboższych rodzin mogą wspólnie spędzić czas, uczestniczyć w zabawach i grach zespołowych oraz doświadczyć troski i życzliwości.
Po wspólnych zabawach dzieci uczestniczą we Mszy Świętej, a następnie zasiadają do wspólnego posiłku. Tego dnia wszyscy aktywnie włączyliśmy się zarówno w organizację zajęć, jak i przygotowywanie posiłków. Było to dla nas bardzo poruszające i pełne emocji doświadczenie.
Jednego dnia wybraliśmy się również do ośrodka opiekującego się szympansami, położonego niedaleko Chingoli: Chimfunshi Wildlife (https://www.chimfunshiwildlife.org). Pech chciał, że po dotarciu do jednego z miejsc, w których przebywały zwierzęta, nasz autobus utknął w głębokim błocie.
Ponieważ zbliżała się pora karmienia szympansów, postanowiliśmy najpierw odwiedzić zwierzęta, a później wrócić do problemu z autobusem. Jak się okazało, jego wyciągnięcie było znacznie trudniejsze, niż przypuszczaliśmy, i zajęło ponad trzy godziny.
W tym czasie właścicielka ośrodka, córka jego założycieli, zaprosiła nas do swojego domu. Opowiedziała nam historię powstania tego miejsca oraz wiele ciekawych wydarzeń związanych z ratowaniem i opieką nad szympansami. Dowiedzieliśmy się że ośrodek daje zatrudnienie około czterdziestu osobom z lokalnych wiosek. Ponadto, co drugi dzień ośrodek zakupuje od okolicznych mieszkańców żywność dla szympansów od okolicznych mieszkańców, na przykład awokado, ananasy, czy kapustę, dodatkowo wspierając tym okoliczne osady.
Ostatecznie, dzięki wspólnemu wysiłkowi, modlitwie i wstawiennictwu św. Józefa, udało nam się wydostać autobus z błota. Co ciekawe, za kierownicą w decydującym momencie usiadł jeden z naszych braci, który ma na imię Józef. Dzięki jego umiejętnościom autobus w końcu ruszył i mogliśmy kontynuować podróż.
Drugim miejscem naszego pobytu była Lusaka, gdzie wspieramy Bauleni Don Bosco Sports Academy oraz dziewczęcą drużynę piłkarską do lat 15. Mieliśmy okazję zobaczyć, jak wielką rolę odgrywa sport w wychowaniu młodych ludzi, budowaniu ich charakteru oraz dawaniu nadziei na lepszą przyszłość.
Jeszcze przed wyjazdem ks. Eugeniusz poinformował nas, jaki sprzęt sportowy byłby najbardziej potrzebny drużynie. W efekcie zabraliśmy ze sobą dwie walizki o wadze 23 kilogramów każda, wypełnione zakupionym sprzętem sportowym.
Każda z dziewcząt otrzymała spodenki, koszulkę, getry oraz buty piłkarskie. Oczywiście nie zabrakło również nowych piłek. Wielu z nas było głęboko poruszonych radością, jaką okazała cała drużyna na widok tych darów. Mnie samemu popłynęły łzy, gdy zobaczyłem ich szczęście i wdzięczność.
W pewnym momencie dziewczęta zaśpiewały dla nas pieśń dziękczynną w swoim lokalnym języku. W odpowiedzi zaśpiewaliśmy „Święty Józefie, patronie nasz, módl się za nami”. Ku naszemu zaskoczeniu bardzo szybko podchwyciły melodię i po chwili śpiewały razem z nami. Następnego dnia przywitały nas tą samą pieśnią, co było dla nas niezwykle wzruszające.
Nasza wyprawa, pierwotnie planowana na jedenaście dni, przedłużyła się do czternastu. Lot powrotny został zakłócony z powodu konfliktu na Bliskim Wschodzie i nasza trasa przez Dohę przestała być możliwa. Konieczne było znalezienie alternatywnych połączeń, co samo w sobie stało się lekcją cierpliwości, zaufania i zawierzenia Bożej opiece.
Dzięki wsparciu naszych braci z Mężczyzn Świętego Józefa w Glasgow, Edynburgu i Livingston, a także parafian, przyjaciół oraz zaprzyjaźnionych firm, udało się zebrać 6 781,13 funtów (około 33 500 złotych) oraz przekazać blisko 200 kilogramów darów.
Dzięki tej pomocy udało się wesprzeć remont sali dla dzieci ulicy – bezpiecznego miejsca, w którym mogą się uczyć, bawić i doświadczać troski innych ludzi. Zakupiliśmy również materiały dydaktyczne, gry, kolorowanki oraz przybory szkolne. Przekazaliśmy także sprzęt sportowy i stroje dla dziewczęcej drużyny piłkarskiej.
Podczas tego wyjazdu poznaliśmy codzienne życie zwykłych ludzi, ich głęboką wiarę, prostotę, radość, nadzieję oraz ogromną miłość do Boga. Zambia, będąca jednym z bezpieczniejszych krajów Afryki, przyjęła nas niezwykłą życzliwością, otwartością i serdecznością swoich mieszkańców.
Wierzymy, że to, co wspólnie robimy, przyniesie wiele dobra. Słowo Boże przypomina nam: „Wielką moc ma wytrwała modlitwa sprawiedliwego” (Jk 5,16).
Patrząc w przyszłość, pragniemy nadal wspierać misję katolicką w Zambii. Zwracamy się również do Was, Bracia, z prośbą o dalsze wsparcie tej inicjatywy. Wkrótce przedstawimy więcej szczegółów oraz możliwości włączenia się w to dzieło.
Na zakończenie pragniemy serdecznie podziękować ks. Leszkowi Rygiewiczowi, duchowemu opiekunowi naszej wspólnoty, który był z nami i towarzyszył nam przez cały czas tej wyjątkowej misji.
Święty Józefie – módl się za nami
Mężczyźni Świętego Józefa Glasgow (Szkocja)
