16 czerwca 2026 roku w Krakowie odbyło się spotkanie „Od kapłaństwa służebnego do powszechnego” prowadzone przez Damiana Szmaglińskiego. Zaproszony gość – ks. Piotr Studnicki – poruszył ważny temat, wyjaśniając, czym jest kapłaństwo powszechne wszystkich ochrzczonych i jakie powinny być relacje między świeckimi a duchownymi.

„Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym” (Wj 19,6).

Kapłaństwo powszechne wynika z chrztu świętego i jest zadaniem oraz zobowiązaniem przyjętym na całe życie. Być chrześcijaninem oznacza żyć łaską i zobowiązaniem płynącym z chrztu, pozwalając, by kształtowały one codzienne wybory i relacje.

Podczas spotkania zwrócono uwagę na trzy wymiary powszechnego kapłaństwa:

• Misja królewska – mamy moc w sakramentach, by zwyciężać zło. Toczymy duchową walkę, aby pokonać w sobie królestwo grzechu i móc z siebie coś ofiarować, być darem dla tych najmniejszych. W tej walce wszyscy jesteśmy jednak zwycięzcami w Chrystusie.
• Misja kapłańska – to rozumna służba Boża, czyli składanie duchowych ofiar miłych Bogu. Świeccy członkowie Kościoła ofiarują samych siebie i wszystkie swoje uczynki, łącząc je z ofiarą Chrystusa. Ważne, by nasze dary były składane Bogu nie po to, by osiągnąć jakieś korzyści, ale z miłości i wdzięczności.
• Misja prorocka – to przyjęcie Ewangelii i jej głoszenie. Samo życie przepełnione wiarą i miłością może stać się świadectwem dla innych. Jeśli codziennie czytam Słowo Boże i nim żyję, to już ewangelizuję.

Spotkanie w kameralnym, męskim gronie uświadomiło uczestnikom również, jak ważne jest wzajemne oddziaływanie świeckich i wyświęconych kapłanów. Kościół potrzebuje obu tych powołań, które – choć różne – wzajemnie się uzupełniają i służą budowaniu wspólnoty.

Ks. Piotr Studnicki polecił także lekturę dokumentu św. Jana Pawła II „Christifideles Laici”, poświęconego powołaniu i misji świeckich w Kościele.

Kolejne spotkanie organizowane przez społeczność Odbudowanych planowane jest we wrześniu.

Materiały do relacji przygotował Piotr Synowiec – Kraina Twórczości.